مبشران صبح

با « یکی بود یکی نبود » شروع می‌شود این قصه

با یکی ماند یکی نماند، تمام.

یکی، من بودم یا تو؛ مهم نیست

مهمْ

قصه‌ای‌ست که تمام می‌شود!

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•

یک روز روی این همه بغض بی دلیل

پارچه ای به رنگ سکوت می کشم و

در حوالی یک سال پر باران برای همیشه فراموش می شوم

بگذار بعضی ها خیال کنند من مرده ام . . . چه مهم؟!

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•
تُــو چنــان زيبــا شــده اي ميــان شعــرهــايــم

کــه گمــان نکنــم خــودتــــــ هــم بــدانــي

ايــن کــه داري مــي خــــــــوانيــش

خـــــــــــــودِ تُــــــــــــــويــي

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•

شعر من خالی نیست!

درک و احساس و زمان می خواهد

شعر من احساس من است!

حرف من٬ قصه ی پر درد من است

شعر من آینه ایست٬

با غباری از غم!!!

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•

دلم را ورق می زنم
به دنبال نامی که گم شد
در اوراق زرد و پراکنده ی این کتاب قدیمی
به دنبال نامی که من
منِ شعرهایم که من هست و من نیست
به دنبال نامی که تو
توی آشنا
ناشناس تمام غزل ها
به دنبال نامی که او
به دنبال اویی که کو؟

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•

دوستتـــــ می دارم
با قلبم بازی می کنی
و مَــــــــــــــــــــــن
بازهم
عاشق می شوم
و تُــــــــــو ادامه می دهی
و مَــــــــــــــــــــــن به دنبال تُــــــــــو
هنوز هم دوستتــــــــ دارم
و هنوز هم حستــــــ می کنم .

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•

گفتند که بی ریا باید زیست!
آیینه شدم،
باز
شکستند مرا!

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•

این روزهــا خـــیلی دلــــمان می خــواهــد کــه پـــیاز پوســـت بگــیــریــم ..

بهانه مهم تریم اختراع بشریت است .

ღ¸.•ღ¸.•ღ¸.•

مدتهاستـــــــ که کوچانده ام .. بغض های بی آشیانه را به لبخند های ناشیانه!
.
.
.
.
.